حال میپردازیم به قرآن کریم در مورد این قانون شناخت:
ا- وصیت: اولین علامت و قانونی که حجج الهی و خلفای خداوند متعال با آن شناخته می شود، نص یا وصیت است. همانگونه که میبینیم، خداوند متعال در ابتدا با نص وصیتی که به حضرت آدم (ع)می کند، حقانیت او در خلال این نص و وصیت متذکر میشود

  وإذ قال ريك للملائكه إلى جاعل فى الارض خليفة

و زمانی که پروردگار تو به فرشتگان گفت: من در زمین جانشین قرار میدهم (البقره_۳۰)

نص و وصیت، بعنوان راه و علامتی همیشگی برای شناخت خلفای خداوند است، اما به این که بعد از حضرت آدم (ع)، خلفایی که البته تا به ابد از جانب خداوند سبحان انتخاب میشود، توسط خلفای قبل از آنها معرفی می شوند، یا بهتر است بگوییم که هر خلیفه ای، به خلفای بعد از خود نص یا وصیت می کند.

۲- علم: دومین قانونی برای شناخت حجتهای خداوند و خلفایش، علم و حکمت است. البته علم و حکمتی که خداوند سبحان به آنها داده است، نه علمی که اکتسابی باشد و شخص با خواندن و مطالعه کردن در کتب دینی و غیره به دست آورد.
همچنین باید بگوییم که این علم، در امور دینی و اخروی میباشد و علومی مانند:
- علم توحید
- کتب آسمانی
- ملکوت آسمان و امثال آنها را شامل میشود.

این امر از همان قضیه ی اولین خلیفه و حجت خداوند در زمین، یعنی حضرت آدم (ع)روشن میشود.

و علم آدم الأسماء كلّها ثم عرضهم على الملائكه فقال أنبئونى بأسماء هؤلاء إن كنتم صادقین
و همه ی نام ها را به آدم آموخت، سپس آنها را بر فرشتگان عرضه داشت و گفت اگر راست می گویید به من از نامهای ایشان خبر دهید! (البقره_۳۱)

در این آیه به خوبی آنچه که گفتیم روشن شده است. اول این قانون خداوند است که علم را به آدم (ع)میدهد. در ثانی این علم، در این جا بعنوان مثال: علم اسماء الله سبحان و تعالی است.

درباره ی دیگر خلفای خداوند نیز در قرآن، و احتجاج آنها به علم و حکمتی که خداوند به انها داده است، اشاره شده است.

۳- حاکمیت خدا: سومین راهی که خداوند متعال، برای شناخت خلفایش در زمین قرار داده است؛ حاکمیت خداوند است. یعنی خلیفه ی خداوند کسی است که اقرار و دعوت به حاکمیت الله میکند، و حاکمیتهای دیگر مانند شورا و انتخابات و حاکمیت مردم را رد می کند. یعنی حق خودش و دیگر خلفای خداوند را به مردم گوشزد میکند. و روشن می کند که این خداوند است که حاکم را انتخاب و تنصیب می کند. و حاکمانی را خداوند، آنها را به حکومت بر مردم قرار داده است را برای آنهادر همان ابتدا و در زمان قرار دادن اولین خلیفه در زمین (یعنی حضرت آدم (ع) )خداوند متعال این راه شناخت و نیز این امر را اثبات میگرداند، و تمام بندگانش را امر به سجده به خلیفه اش در زمین میکند. سجده یعنی خضوع و اطاعت از خلیفه الله، یعنی خلیفه ی خداوند؛ حاکم و امیر بر تمام بندگان خداوند متعال است.

واذ قلنا للملانکه اسجد والادم فسجد وا الاً ابلیس آبی و استکبر و کان من الکافرین
و چون به فرشتگان گفتیم بر آدم سجده کنید، همه سجده بردند جز ابلیس که سرکشی کرد و تکبر ورزید و از کافران شد. (البقره_۶۲۳)

وسیداحمدالحسن (ع)تنها کسی است، که با وصیت احتجاج کرده و هچنین دارای علم آل محمد (ص)هست و کتاب های زیادی درخصوص متشابهات دارند وهمچنین مردم رو به حاکمیت الله دعوت میکنند.

درادامه ان شالله-- کتاب جواب های منیر (۴)-- نوشته سیداحمدالحسن (ع)که بصورت پرسش و پاسخ هست را شروع میکنم.

با ما همراه باشید...

لینک وب سایت انصار امام مهدی علیه السلام⬇️

http://almahdyoon.co

لینک سایت رسمی موسسه وارثین ملکوت⬇️

http://www.varesin.org